SYNOPSIS<\P>

Frank B komt terug uit Zweden en belt vanaf het station zijn vriend Frank A. Ze spreken af in een kroeg. Ook Eva, de vriendin van Frank B, gaat mee. <\P>

Het idee voor Frank Eva Frank werd geboren tijdens een kroegbezoek na afloop van een vergadering van de filmprogrammeringsgroep van het Vestzak filmhuis/theater te Enschede. Jasper Deuten, Herman van der Kooij en Edwin Smulders waren in het betreffende cafe al lekker op gang gekomen toen Edwin verhaal deed over hoe hij per ongeluk iets had gekregen met de vriendin van zijn beste vriend die even in Zweden zat. Van der Kooij en Deuten zagen daar meteen een mooi filmscript in, hetgeen Smulders niet zo kon waarderen. Hij had waarschijnlijk op meer begrip gerekend. Van der Kooij en Deuten koppelden daarintegen aan Smulders biecht het verhaal van de 'campusmoord' van een paar jaar eerder. De 'campusmoord' was beschreven in een nieuwsbericht in het wekelijks verschijnende krantje van de Universiteit Twente. In dat artikeltje werd melding gemaakt van een poging tot moord door een student Chemische Technologie. De jongen was, gepikeerd door het feit dat zijn vriendin hem had verlaten voor een andere student (nota bene een vriend van hem met dezelfde naam), tot het plan gekomen zijn rivaal middels vergassing om het leven te brengen. De bedoeling was om hem tijdens de nachtrust te verstikken door een of ander onprettig gas via een van te voren geboord gat in zijn campuskamertje te laten stromen. Het beoogde slachtoffer kon de betreffende nacht echter de slaap niet zo goed vatten, hoorde een vreemd geluid en vond na enige inspectie gruis op de vloer onder een gat waarvan hij het bestaan niet eerder had vermoed. Onaangenaam verrast wist hij op die manier een tragisch einde van zijn leven te voorkomen. Toen het gezelschap zover was gekomen met hun denkbeeldige film, kwam Johan Louwerse, zoals altijd te laat, de drinkgelegenheid binnen. Hij verkeerde in de luxe positie van baanzoekend en had voldoende gelegenheid en tijd om de aanzet tot een scenario uit te werken.

Voor de film werd het gegeven enigszins gewijzigd. Niet de beoogde rivaal wordt om het leven gebracht, maar (per abuis) de ex-vriendin van de dader zelf. Zij slaapt die cruciale nacht namelijk bij de rivaal, die zelf net het pand heeft verlaten om een pakje sigaretten te scoren (zoals dat in studentikoze praat toen heette). Bij terugkomst ontdekt de rivaal zijn ex-vriend buiten zittend, naast de gasfles. De jongen is verslagen vanwege het onaangename maar kennelijk onvermijdelijke karakter van de zojuist begane daad. De rivaal trapt zijn ex-vriend in eerste instantie stevig in elkaar, maar pikt hem na enige bezinning op, om met hem op de vlucht te slaan naar betere oorden. Waar precies weten we na afloop niet, wel weten we dat de twee het in ieder geval over de IJssel elders hun geluk beproeven.

Het overlijden van het meisje lijkt nauwelijks reden tot een langdurige tweespalt tussen de gelijknamige twee vrienden. Reden dat door sommigen de film dan ook als vrouwonvriendelijk werd ervaren. De film gaat echter voornamelijk over de vriendschap tussen twee mannen. Ondanks dat beiden zichzelf niet volledig open geven (in tegenstelling, ze verschuilen zich voornamelijk achter een door jeugdcultuur opgelegde studentikoze 'coolness') voelen de twee een bepaalde basale (zeker niet sexe-gerelateerde) verbondenheid, die zich niet gemakkelijk laat uitleggen in woorden, maar niettemin in sommige vriendschappelijke banden bestaat. Niet elke kijker lijkt zich van die onderliggende motivering bewust te worden.

Een ander gegeven, dat sommige kijkers kennelijk tegen de borst stuit, is de afwijkende, lichtelijke onderkoelde, vorm van de film. Het juryrapport van de regionale voorrondes van de competitie om de 'Gouden Vlam', maakt dat nog eens extra duidelijk:

'Het lastige met het beoordelen van dit filmpje is de vraag of dit nu een experimentele film te noemen is of gewoon een speelfilm met enige experimentele trekken. De jury heeft zich in z'n oordeel laten leiden door het feit dat de makers zelf vinden dat hun film in de categorie 'speelfilm' thuis hoort. En dan valt het meeste op dat de verhaallijn en de vertaling daarvan in beelden rammelt. Het heeft alles te maken met of je weet wat je wilt vertellen. En daar schort het aan'

Volgt een aantal weinig overtuigende voorbeelden. Ten overvloede misschien: nee, de film mocht niet door naar de volgende ronde.

Uiteraard is er genoeg aan te merken op de film. Het gegeven alleen dat de vorm en inhoud de jury in verwarring hebben achtergelaten houdt in dat het product tot nadenken heeft gestemd. De jury moet dan uiteindelijk ook even kwijt: 'Lof verder voor de poginge om naar andere vertelmanieren te zoeken.'

Hoewel er genoeg valt af te dingen op 'Frank Eva Frank' ben ik best tevreden met het resultaat en wil ik iedereen die zijn medewerking heeft verleend (nogmaals) bedanken. En dat is inclusief de 'Gouden Vlam' jury. Ondanks alles heeft die de film in ieder geval niet als vervelend ervaren, zelfs al stapt de film buiten platgewalste paden. Excuses daarvoor, maar niet heus.